Hoe speel je met een snotaap

Bratten is een verzoek, geen uitdaging

Een snotaap wijst de scène niet af. Ze vragen je om te bewijzen dat jij degene bent die het beheert. Dus voordat je reageert, zoek uit waar ze eigenlijk op uit zijn: het gedrag kan er elke keer hetzelfde uitzien, terwijl het ding eronder van nacht tot nacht verandert.

Meestal is het een van een paar dingen: je onverdeelde aandacht, het gevoel overmeesterd te worden in plaats van gestraft, pijn of de duidelijke voldoening om op hun plaats te worden gezet, of iets dat ze willen en nog niet kunnen benoemen. Zoek uit welke vanavond live is voordat je reageert, door ze rechtstreeks te vragen of door te lezen hoe ze pushen.

Blijf ongestoord

De por is een test of je het volhoudt. Als je in de war raakt of jezelf begint uit te leggen, heb je ze precies gegeven waar ze naar op zoek waren. Ga er dus niet op in en verhef uw stem niet; vertraag in plaats daarvan en laat de kalmte het werk doen. Een snotaap die je niet uit balans kan brengen, moet naar jou toe komen.

Hou de rekening in de gaten en betaal het later

Tel hardop: dat is één, dat is twee. Het verandert een vage dreiging in iets onvermijdelijks dat ze kunnen zien aankomen, en de angst voor een rekening die stilletjes aan het oplopen is, doet vaak meer dan het innen van de rekening ooit zou doen. Het geeft je ook een schone zet voor elk moment dat je niet zeker weet wat je vervolgens moet doen - je hoeft geen gevolg te improviseren, je telt gewoon op en rekent later af.

Haal de optie weg

Een snotaap vertellen dat hij zich moet gedragen, vraagt ​​om het enige wat hij je op dat moment niet kan geven, dus stop met vragen en verwijder de optie. Bind ze in plaats daarvan vast. Touw- en hachelijke situaties ontnemen het vermogen om te blijven duwen, en voor de meeste snotapen voelt dat helemaal niet als straf – het landt als opluchting. Het gevecht waar ze zich mee bezig hielden ligt eenvoudigweg niet meer op tafel, en de meesten van hen nemen genoegen met het moment dat het voorbij is.

Bratten is geen ja

Jou pushen is geen toestemming om harder te gaan. Een snotaap kan om je aandacht smeken en toch in één adem een ​​harde grens hebben, en die twee heffen elkaar niet op. Het probleem is dat een speels nee en een echt nee in de hitte ervan vaak hetzelfde klinken. Spreek dus van tevoren een woord af dat betekent dat je echt moet stoppen, houd het buiten het spel, zodat niets kan worden aangezien voor een deel van het spel, en behandel het als het enige signaal dat altijd dwars doordringt.

Brat terug

Je hoeft dit allemaal niet af te sluiten – je kunt het spelen. Pas hun houding aan en geef het terug, houd het een spel voor twee personen in plaats van hardhandig optreden, en laat de spanning tussen jullie toenemen in plaats van op hen terecht te komen. Het enige waar je stevig aan vasthoudt, is de grens tussen plagen en daadwerkelijk pijn doen, en die grens werkt alleen als jullie allebei precies weten waar die ligt.